Categorieën
Forest Bathing Nederland Nieuws

wat voor voorouder wil je zijn?

Ben jij een goede voorouder? Best een rare vraag, hé. We zijn er niet zo mee bezig wat onze kinderen, kleinkinderen en de generaties na hen van ons vinden.

Wij leven in het nu.

De afgelopen maanden is het boek ‘de goede voorouder’ van Roman Krznaric veel besproken. Hij zegt dat het nogal kortzichtig is om zo weinig rekening te houden met de lange termijn en dat leven in het nu onwijs onverstandig is.

Onze cultuur wordt gedomineerd door korte termijn denken. Op zich is dat niet slecht, bijvoorbeeld als je snel op de crisis moet reageren. Maar erg onhandig wordt het, als er niet ook een langetermijnplan is. Als in, – laten we de aarde redden, de uitputting staken, klimaatrampen afwenden en het uitsterven van soorten remmen. Nu, door geen fossiele brandstoffen te subsidiëren, snelwegen door bossen te bouwen en te blijven vliegen. En straks, over 300, 500 of 700 jaar, door er rekening mee te houden dat onze kindskinderen niet meer weten welke afvalput anekdotisch en welke radioactief is.

Ondertussen is het adagium van de dag onmiddellijke behoefte vervulling. Nu versoepelen, nu rust in Den Haag, nu vakantie, nu met de auto een MacFlurry halen. Straks is buiten zicht. Ook bij onze wannabe roerganger die daar hard aan meedoet en de rampen van nog 4 jaar Haagse Efteling zo zonder visie ook niet aan zal zien komen.

Ondertussen denk ik dan aan de mindfulness beweging. De favoriete techniek voor struisvogelpolitiek.

Ik ben daar dus niet zo overtuigd van. En niet omdat ik generiek iets tegen meditatieve technieken heb, integendeel. Na transcendente mediatie, een allerlei aan meditatieve workshops, meets&greets met de Dalai Lama, Pema Chodron en Paulo Coelho, stilteretraites en kloosterverblijven meen ik er een woordje over mee te mogen praten. De vraag is waarom nou juist deze ‘nu-cultus’ van de mindfulness het helemaal heeft gemaakt. De focus op het ‘Nu’ heeft een zowat religieuze status.

Helpt mindfulness om te dealen met de stress van de zwarte toekomst door te focussen op nu? De pijn van het heden ontlopen door de waarneming extreem te versmallen op een ademhaling per keer? Ik zie mindfulness als symptoom bestrijding door meer van hetzelfde. Het is bijna homeopathie (en werkt misschien op eenzelfde onverklaarbare manier, bij de een wel, bij de ander niet).

Als forest bathing adept denk ik dat mindfulness niet de beste keus is voor veel mensen. Misschien moet je niet in het nu willen zijn als dat ervoor zorgt dat we nu zo in de problemen zitten. Misschien is het tijd voor een verruiming met straks, later, toen en dan.

Forest bathing is juist tegenover gesteld aan mindfulness. Het is iets van toekomst, heden en van verleden. Door te bosbaden kun je eraan werken om de betere voorouder van Krznaric te worden. Met Forest bathing ga je vanzelf langetermijndenken, je trekt de lijn van het nu door naar de toekomst. Een beweging van lang voor nu naar veel verder dan nu. De breuk met de focus op het onmiddellijke draagt eraan bij om langetermijndenken mogelijk te maken.

We vormen de wereld door ideeën te benoemen en vorm te geven. Dat maakt bosbaden tot een praktijk die een bijdraagt aan de transitie naar een meer hele, integrale wereld.