Categorieën
Nieuws

Raakvlakken tussen Mindfulness en Bosbaden

Deelnemers aan mijn bosbaden vragen soms “wat is het verschil tussen dit en mindfulness”?

Een Bosbad begint met mindfulness oefeningen om te ontspannen en je thuis te voelen op de plek. Daarna ga je langs verschillende uitnodigingen het contact aan met natuurlijke wereld. Je blijft heel dichtbij die milde staat van mindfulness. Maar in plaats van je uit te nodigen gedachten en gevoelens los te laten verleiden de uitnodigingen je om de interactie aan te gaan met de natuur via je zintuigen en dus ook met jezelf en jouw gedachten en gevoelens op dat moment. Het vraagt enige oefening om dat te doen: we zijn eraan gewend om negatieve gedachten en gevoelens aan de kant te zetten net zoals we eraan gewend zijn de natuur als coulisse, als decor voor onze activiteiten te zien.

Mindfulness maakt het mogelijk om je gedachten en gevoelens van een afstand toe te laten zonder afleiding te zoeken. Je accepteert ze in plaats van ertegen te vechten of ze te negeren. Dat maakt mindfulness tot een vriend van bosbaden. Mindfulness is niet altijd leuk, je kunt verontrustende ervaringen hebben die soms best lang duren.  Denk maar aan emoties zoals angst, onbehagen en onrust of het opnieuw beleven van traumatische ervaringen.
Bij een Bosbad merk je die emoties niet alleen van een afstand op. Je zet juist een stap dichterbij. Daarbij ervaar je dat de natuurlijke wereld jou rugdekking geeft. Een bosbad maakt het mogelijk om van heel dichtbij in gesprek te gaan met delen van jezelf die op dat moment in je opkomen.

Bij een Bosbad nodigen we de natuurlijke wereld in ons uit en ervaren ons als integraal onderdeel van haar. Dat betekent een paradigma shift om het trendy te zeggen. Je universum kantelt een graad of wat en laat je waarneming en bewustzijn anders werken. Wat ons niet leek te kunnen raken komt ineens dichtbij, op een manier die precies past bij wat we op dat moment goed aankunnen. 

Wat gebeurt er als we in gesprek gaan met de natuur? We gaan ervan uit dat bomen en planten net zo weinig terug kunnen praten als onze gevoelens, gedachten en emoties.  Toch jawel, dan lijkt het er ineens op dat ze dat wel kunnen. Net zoals jouw gedachten en emoties een eigen stem blijken te hebben als je er maar naar luistert in plaats van ze weg te duwen. De natuurlijke wereld is de spiegel van jezelf. Ik zeg soms: wij mensen dragen het verhaal van ons leven aan de binnenkant. Bij een boom kun je aan zijn buitenkant aflezen wie hij is, wat hij mee heeft gemaakt en wat hij fijn vindt.

Het fijne is dat de natuur hè altijd precies dat vertelt wat je op dat moment kunt bolwerken. Om te horen heb je oefening nodig.  Bij een eerste bospad krabbel je daar misschien een beetje aan. En denk oeps, wat voel ik, als wanneer je je ongeboren kind voor het eerst een beetje voelt bewegen in je buik.  Je weet niet of dat de bedoeling is, maar je voelt vreugde en verbinding. De natuur geeft je rugdekking op je ontdekkingstocht en als je het vaker doet raak je er geleidelijk aan vertrouwd mee en kun je de verbinding langer laten.

Zo is een Bosbad ook altijd een verkennende tocht naar jezelf. En dat is wat een bospad verbindt met mindfulness praktijken.

Hey, Wat zijn je ervaringen en belevenissen? We horen graag van je!