Categorie├źn
Nieuws

Ik bemoei me met: niks/alles

goedslak / niet goedslak

Hoe doen jullie dat nou, lieve mede bosbadderaars, als je ziet dat een dier of plant gevaar loopt zoals deze joekel van een slak die op het pad in slaap is gevallen. Ga je dan helpen of niet?  

Ik heb vroeger graag Carlos Castaneda gelezen. Het is een beetje pre Paulo Coelho over zelfontwikkeling zou je kunnen zeggen. Don Juan, de leermeester bij Castaneda zegt: niet doen, ieder levend wezen heeft zijn eigen pad en legt dat pad in zijn eigen tempo af. Dat moet je niet verstoren. 

Ik was eens uitgenodigd bij een film van het Wildlife Film Festival. Het ging over het leven in een Hollandse rivier van het begin tot aan zee. Onderweg kwam de filmcrew een kuikentje tegen dat uit het ei kroop en direct omkieperde. De voice over vertelde dat als zo’n kuiken niet rechtop wordt gezet, het dat niet vanzelf kan. Bij de Q&A met de makers vroeg ik: ‘heb je dat kuikentje overeind gezet?’ 

‘Nee. Daar was ik niet mee bezig.’ Heel de zaal lachen. Ik voelde me soft fluff. Ondertussen is dat kuikentje het enige wat me van de film bij is gebleven. Maar dat terzijde. Die filmmakers deden hetzelfde als Castaneda maar vanuit een ander idee. 

Als bosbadderaars zijn we anders gebreid dan natuurbeschermers. Als natuurbeschermers rooi je zonder een krimp een oud bos, om ruimte te maken voor zandverstuivingen, maar stap je niet naast het pad of pluk je een paddenstoel. Wij bosbadderaars  gaan wel van de paden af. Toch? En we plukken, als dat mag. Maar we houden van elke boom, en elke snoeiwond wekt medeleven.

Mijn medebosbadderaars hebben daar vaak vragen over. Maken we niet iets stuk als we op het mos staan? Snoeien doet groeien, toch? 

Ik ben zo benieuwd hoe jullie hiermee omgaan en wat je gedachten zijn.

#goedslak #nietgoedslak

Hey, hoe was je bosbad? laat van je horen!