Steeds meer mensen voelen het knellen. Het werk, het ritme, de verwachtingen – het past niet meer. Alles lijkt op orde: een mooie baan, een huis, vooruitzicht. Maar vanbinnen wringt het. Er groeit iets. Een verlangen naar ruimte, naar zin, naar leven dat klopt.
Ik zie ze langskomen, die mensen.
Bij Symbiotic Shift.
Bij de Forest Bathing Academy.
Mensen die niet per se weten hoe, maar wel weten: dit niet meer.
Ze willen bijdragen. Niet alleen aan hun eigen geluk, maar aan iets groters. Aan een wereld waarin de mens niet boven de natuur staat maar er weer deel van uitmaakt. Waar we niet controleren maar luisteren, niet beheersen maar meebewegen.
Nee, niet iedereen hoeft bosbadgids te worden.
Maar wat we doen bij de Academy is wel zo’n kantelpunt. Zo’n poort.
Een plek waar mensen even stilvallen. En iets horen wat al lang in hen leeft.
Op 25 juni is er een nieuwe bijeenkomst van Symbiotic Shift in de Tolhuistuin.
Voor shifters. Voor mensen onderweg. Of nog maar net wakker.
Als je voelt dat er iets schuift, kom dan.
Ik weet hoe spannend het is.
Ik heb het zelf ook gedaan. En ik begeleid mensen die het nu doen.
Niet omdat het makkelijk is. Maar omdat het nodig is.
Want ergens onderweg gaat je hart open.
En ja, soms breekt het.
Maar zoals Michael Meade zegt: The only heart worth having is a broken heart.