Wij allen zijn verweven in de ziel van de wereld, juist nu, in dit mythische moment, zijn wij nodig.
In het oude Griekenland sprak men over twee manieren van denken: logos en mythos. Logos is feitelijk en rationeel, een rechte lijn naar vooruitgang. Mythos is iets totaal anders.Tegenwoordig noemen we een mythe een fabel, een kinderlijke fantasie. Maar ooit was een mythe een middel om diepere waarheid te onthullen. Alle feiten bij elkaar kunnen nooit de diepste waarheid laten zien, maar een verzameling verhalen en mythes kan dat wel: zij weven een betekenis die verder reikt dan losse feiten.
De wereld heeft twee gezichten.Het ene is rationeel. Het andere wordt gezien door het oog van de ziel: die wereld spreekt tot ons via onze gevoelens en wij begrijpen haar door onze verbeeldingskracht.
De diepste kracht van de menselijke ziel is verbeelding. Wanneer mensen de kracht van hun verbeelding inbrengen,worden zij mede-scheppers. Altijd is het zo geweest.
En nu vraagt de wereld ons opnieuwom deel te worden van haar schepping.We zijn ieder als een draadje in een weefsel, verbonden met de hele wereld, ieder van ons zorgvuldig ingebed in haar ziel.
De wereld heeft een ziel. Je ziet haar elke keer wanneer je onder de bomen loopt: ze ademt, ze schept zichzelf, van moment tot moment. En wij, verweven in haar adem, hebben de macht om haar te vernietigen, en de macht om haar te helen.
Het is aan ons om het getijde te keren,om schoonheid in te weven waar eens alleen verwoesting was.
Een nieuw verhaal roept. Een verhaal waarin ieder van ons een actieve schepper wordt, waarin natuur en menselijke cultuur samensmelten. Nu wankelen beide, natuur en onze cultuur. De wereld vraagt ons alles tegelijk te doen: sociale rechtvaardigheid en zorg voor het milieu, het klimaat, de bossen. We hebben mensen nodig die met water werken, die de bomen vrijlaten, die met dieren spreken. Mensen die weten hoe je helpt leven en hoe je helpt sterven want ook de dood hoort ook bij leven.
Alles wat we kunnen bedenken, moet met verbeelding gebeuren, dat begrijpen de jonge mensen van nu goed, die zeggen:”Ik snap het. Dit is het probleem.”
Wat we zijn vergeten, is dat iedereen geboren wordt met iets om bij te dragen. Wij zijn hier om deel te zijn van deze verandering, die ook een vernieuwing is.
Voor de oplossing, kijk naar binnen. Ooit geloofden we dat iedereen geboren werd met een doel, geleid door een innerlijke gids: een ziel, een genius. Niet iedereen hoeft een held te zijn die de wereld intrekt. Je draagt al een gave in je, luister.
Misschien zijn we in de tijd van nieuwe verhalen terecht gekomen, het gaat niet meer over individuele heldendaden van een andee, maar om de roeping van een ieder. Geen superhero komt je redden. Het gaat om de innerlijke roeping van een ieder, de innerlijke stem die niet ophoudt te roepen.
Voor wie naar deze stem luistert staat het spirituele ontwaken van je ziel voorop, individuele triomfen verdwijnen naar de achtergrond.
Het individuele spirituele ontwaken vraagt om begeleiding, om gemerkte overgangen.
In onze cultuur missen we die begeleiding, de rite de passage. Je kunt lichamelijk van een klein kind tot een groot lijf opgroeien maar zonder zonder riten blijf je geestelijk onvolwassen.Veel mensen dragen hun ziel als een raadsel met zich mee, niet erkend, niet gezegend. En dus blijft de roeping maar roepen.
De kracht van ouderdom
De grootste demografische groep van nu zijn zestigplussers. De bejaarden. Bejaarden hebben de kans om wijze ouderen worden. Wijze ouderen dragen idealen. Niet omdat ze haalbaar zijn, maar omdat ze ertoe doen.
De wereld heeft hen nodig, in hun ziel blijft de roeping roepen. Zij bezitten wijsheid én middelen.
Ouderen die handelen voor een toekomstdie zij nooit zullen meemaken, planten zaden voor bomen die zij nooit zullen zien.
En als zij dan de jongeren zegenen, de rites de passage initiëren ontstaat een geheime draad van verbeelding die hen beiden verbindt: de wijsheid van de ouderen de eeuwige jeugd van de jongere.
Samen worden ze krachtiger,en dat is wat verloren is gegaan.
Misschien kunnen we het terugvinden.