WERKEN MET KWETSBARE DEELNEMERS
Grenzen, voorwaarden en handelen voor bosbadgidsen
| Kern: Een bosbadgids biedt een natuuractiviteit. De gids stelt geen diagnose, behandelt geen psychische aandoening en neemt geen verantwoordelijkheid over die bij een zorgprofessional hoort. |
Voor wie is deze handout?
Voor studenten en afgestudeerde geaccrediteerde bosbadgidsen die werken met volwassenen in groepen vanuit welzijn, herstelondersteuning, onderwijs of zorg. De handout helpt bij de beslissing of een activiteit past bij de deelnemer en onder welke voorwaarden. Deze indeling gaat niet uit van een diagnose. Een diagnose zegt op zichzelf weinig over wat iemand op een bepaalde dag aankan. Kijk naar het actuele functioneren, de stabiliteit, de setting en de beschikbare ondersteuning.
De drie regimes in één oogopslag
| Regime | Voor wie | Setting | Besluit |
| 1 Licht | Stabiele deelnemers via welzijn, onderwijs of herstelacademie | Gewone bosbad met een contactpersoon bij de verwijzende organisatie | Ja, binnen de normale vakgrenzen |
| 2 Extra waarborgen | Deelnemers met een grotere of minder voorspelbare psychische kwetsbaarheid | Alleen als een zorg- of welzijnsorganisatie verantwoordelijkheid draagt en afspraken vooraf vastliggen, deelname begeleider is wenselijk | Ja, na overleg en met aanvullende voorwaarden |
| 3 Niet passend | Acute crisis, ernstige ontregeling of risico dat een bosbadgids niet kan dragen | Zorg of crisisbeoordeling is nodig | Nee of uitstellen tot deelname weer verantwoord is |
| Let op: Op een GGZ-wachtlijst staan is geen apart regime. De actuele situatie en de organisatie rond de deelnemer zijn bepalend. |
Regime 1 — lichte ondersteuning
Dit regime past bij open of samengestelde groepen via herstelacademies, huizen van de wijk en welzijnsorganisaties. Deelnemers kunnen psychische klachten hebben of in herstel zijn. Zij kunnen zelfstandig deelnemen, begrijpen wat de activiteit inhoudt en kunnen hun eigen grenzen aangeven.
Voorwaarden
- De activiteit wordt aangekondigd als bosbad of natuuractiviteit en niet als behandeling.
- Er is een contactpersoon bij de organisatie voor praktische afstemming en bijzonderheden die voor veilige deelname nodig zijn.
- Deelnemers mogen een uitnodiging overslaan, afstand nemen of eerder stoppen.
- De gids kent de route, het weer, bereikbaarheid, uitwijkmogelijkheden en het gewone noodplan.
- De gids heeft een geldige EHBO- of wildernis-EHBO-kwalificatie die past bij de locatie.
Een begeleider hoeft niet standaard mee als de groep zelfstandig kan deelnemen en de opdrachtgever dit bevestigt. Spreek wel af wie bereikbaar is als iemand onverwacht uitvalt of ondersteuning nodig heeft.
Regime 2 — deelname met extra waarborgen
Dit past wanneer deelnemers op een GGZ-wachtlijst staan of in behandeling zijn én er aanwijzingen zijn dat spanning, ontregeling of medicatie de deelname merkbaar kan beïnvloeden. Het past ook bij een besloten groep vanuit een zorgorganisatie waarin meerdere deelnemers extra ondersteuning nodig kunnen hebben.
Alleen doorgaan als dit geregeld is
- De opdrachtgever bepaalt samen met de deelnemer of deelname passend is. De bosbadgids verricht geen klinische intake.
- Een vaste zorg- of welzijnsprofessional is aanwezig of direct bereikbaar. Bij een groep met reële kans op ontregeling is deze persoon fysiek aanwezig.
- Vooraf is afgesproken wie handelt bij paniek, dissociatie, psychose, agressie of weglopen.
- De route blijft overzichtelijk. Er is een korte weg terug en hulpdiensten kunnen de locatie bereiken.
- De groep is klein genoeg om veranderingen op te merken. De gids werkt zo nodig met een tweede gids / vrijwilliger.
- De inhoud bevat keuzevrijheid, voorspelbaarheid en weinig sociale druk. De gids vermijdt onverwachte aanraking, gedwongen stilte en opdrachten die trauma of behandeling nabootsen.
- De opdrachtgever deelt alleen informatie die noodzakelijk is voor veilige deelname en doet dit met medeweten van de deelnemer.
| Rolafspraak: De bosbadgids bewaakt de activiteit en de fysieke veiligheid. De aanwezige zorg- of welzijnsprofessional draagt de verantwoordelijkheid voor psychische ondersteuning en opvolging. |
Wanneer opschalen van regime 1 naar 2?
Bespreek extra waarborgen als zelfstandig deelnemen onzeker is, als iemand snel het contact met de omgeving verliest, als recente ontregeling bekend is of als de verwijzer vraagt om observatie, behandeling of therapeutische doelen. Dat laatste valt buiten de rol van de gids en vereist een andere professional naast de gids.
Regime 3 — nu niet passend
Een bosbad is geen geschikte setting wanneer eerst crisiszorg, medische beoordeling of intensieve individuele begeleiding nodig is. De gids zegt niet dat iemand nooit kan deelnemen. De gids zegt dat deelname op dit moment of binnen deze setting niet verantwoord is.
Redenen om niet te starten of direct te stoppen
- Acuut gevaar of de verwachting dat iemand zichzelf niet veilig kan houden.
- Psychotische, manische of dissociatieve ontregeling waardoor contact, oriëntatie of afspraken niet betrouwbaar zijn.
- Agressie, dreiging of gedrag dat de veiligheid van de deelnemer, de groep of de gids in gevaar brengt.
- Merkbare intoxicatie door alcohol of drugs.
- Medische toestand of lichamelijke belastbaarheid die niet past bij de route.
- De noodzakelijke begeleider, overdracht of bereikbaarheidsafspraak ontbreekt.
- De opdrachtgever verwacht behandeling, diagnostiek, crisisbegeleiding of verslaglegging over de psychische toestand.
Bij twijfel vóór de activiteit
- Leg de vraag terug bij de verwijzende professional of opdrachtgever.
- Beschrijf concreet wat de activiteit vraagt: buiten zijn, duur, afstand, prikkels, stilte, groepsgrootte en bereikbaarheid.
- Vraag of de deelnemer zelfstandig kan meedoen en wat nodig is bij ontregeling.
- Ga alleen door als rollen, bereikbaarheid en handelen bij nood helder zijn.
Als iemand tijdens de activiteit ontregelt
- Breng rust in de groep en zorg voor directe fysieke veiligheid.
- Blijf bij waarneembaar gedrag. Stel geen diagnose en ga niet behandelen.
- Vraag wat de deelnemer nu nodig heeft en bied eenvoudige keuzes: zitten, teruglopen, de begeleider erbij halen of hulp bellen.
- Schakel de afgesproken begeleider of contactpersoon in. Laat iemand in crisis niet alleen.
- Bel 112 bij acuut gevaar. Bij zorgen over zelfdoding kan 113 Zelfmoordpreventie adviseren via 113 of 0800-0113.
- Informeer na afloop de opdrachtgever volgens de gemaakte afspraken en bespreek intern wat een volgende keer anders moet.
| Bij suïcidaliteit: Vraag rechtstreeks of iemand aan zelfdoding denkt. Maak veiligheid leidend en draag over aan passende hulp. De gids neemt de hulpverlening niet zelf over. |
Vooraf bespreken met de opdrachtgever
| Bespreekpunt | Vraag |
| Doel | Is dit een natuuractiviteit en geen behandeling of observatiemoment? |
| Deelnemers | Kunnen zij aanwijzingen begrijpen, keuzes maken en grenzen aangeven? |
| Ondersteuning | Wie is aanwezig of bereikbaar bij psychische ontregeling? |
| Nood | Wie beslist en handelt bij crisis, suïcidaliteit, agressie of weglopen? |
| Route | Past duur, terrein, weer, prikkelniveau en bereikbaarheid bij de groep? |
| Informatie | Welke minimale informatie heeft de gids nodig voor veiligheid? |
| Toestemming | Weten deelnemers wat de activiteit inhoudt en dat deelname vrijwillig is? |
| Nazorg | Wie neemt contact op als deelname iets losmaakt of iemand voortijdig stopt? |
Wat leg je vast?
Leg alleen vast wat nodig is voor de organisatie, veiligheid en evaluatie van de activiteit: datum, opdrachtgever, groepsgrootte, afgesproken regime, aanwezige begeleiders, incidenten en genomen maatregelen. Noteer geen diagnose of uitgebreid persoonlijk verhaal als dat niet noodzakelijk is. Bewaar persoonsgegevens volgens de afspraken van de organisatie en de AVG.
Praktische uitgangspunten
Blijf rustig en benoem wat je waarneemt zonder daar een diagnose aan te verbinden. Houd tegelijk oog voor de rest van de groep. Vertel kort wat er gebeurt, geef de deelnemers een duidelijke plek of eenvoudige uitnodiging en voorkom dat alle aandacht naar één persoon gaat. Vraag de deelnemer die ontregeld raakt wat die op dat moment nodig heeft en bied enkele eenvoudige keuzemogelijkheden. Zorg voor voorspelbaarheid en vertel wat je gaat doen. Ga bij wanen of hallucinaties niet in discussie over wat wel of niet waar is. Sluit aan bij de angst of verwarring die iemand ervaart zonder mee te gaan in de inhoud. Neem de verantwoordelijkheid van de deelnemer niet over en blijf binnen je rol als gids.
Nodig bij bosbaden met kwetsbare groepen altijd een begeleider vanuit de organisatie uit om mee te gaan. Deze kent de deelnemers en kan zich over iemand ontfermen terwijl de gids bij de groep blijft. Als de organisatie geen begeleider kan leveren kan een extra gids of vrijwilliger meegaan. Spreek vooraf af wie de groep begeleidt en wie bij een deelnemer blijft als er iets gebeurt. Schakel de contactpersoon in als iemand niet zelfstandig verder kan. Bel de huisarts, huisartsenpost of 112 bij acute verwarring, ernstig gevaar of een medische noodsituatie. Vraag bij zorgen over zelfdoding rechtstreeks of iemand aan zelfdoding denkt en overleg zo nodig met 113 Zelfmoordpreventie.
Wat vraagt dit van de gids?
- Ken je vakgrenzen en benoem ze ook richting opdrachtgevers.
- Volg EHBO of wildernis-EHBO en oefen je noodplan.
- Volg gerichte scholing als je vaker met psychisch kwetsbare groepen werkt. Denk aan trauma-sensitief werken en suïcidepreventie.
- Gebruik intervisie na ingewikkelde situaties en bespreek incidenten met de verantwoordelijke organisatie.
- Controleer of je aansprakelijkheidsverzekering deze doelgroep en werkwijze dekt.
Voorbereiding en aanvullende training
Wie regelmatig met psychisch kwetsbare deelnemers werkt, hoeft daarvoor geen hulpverlener te worden. Wel is het belangrijk dat je signalen herkent, rustig kunt reageren en weet wanneer je hulp moet inschakelen. We raden daarom de gratis online training VraagMaar van 113 Zelfmoordpreventie aan. Gidsen die zich verder willen verdiepen kunnen kiezen voor een betaalbare training traumasensitief werken of Psychosociale Basiskennis. Let daarbij op dat de training gericht is op signaleren, veiligheid, professionele grenzen en doorverwijzen en niet op het behandelen van trauma.
MIND biedt praktische informatie voor familie en andere naasten over contact houden en grenzen bewaken. Op PsychoseNet staat veel ervaringsgerichte informatie over psychose, stemming, trauma en herstel. De pagina met praktische tips bij psychose is ook voor begeleiders bruikbaar.
Deze handout is een praktische onderwijsrichtlijn. Hij vervangt geen medisch protocol, crisisprotocol van een opdrachtgever of juridisch advies. Maak voor opdrachten in regime 2 altijd projectspecifieke afspraken.
Versie 1.0 | 2 september 2026
