de 3-30-300 regel door bosbadgidsen

Uitbreiding van de 3-30-300 regel is nodig: Bosbadgidsen adviseren toevoeging van + 3 km voor natuurbeleving en mentale rust

De 3-30-300 regel van Konijnendijk is een effectieve strategie om steden groener en gezonder te maken, maar als bosbadgidsen willen we deze benadering verder uitbreiden met een focus op beleefbaarheid en vertraging. Naast de basisregels willen we een extra dimensie toevoegen: de 3 km regel. Deze nieuwe richtlijn stelt dat er binnen een straal van 3 kilometer van iemands woning een rustige, groene zone moet zijn die specifiek is ingericht om mensen uit te nodigen om te vertragen, stil te staan en bewust de natuur te ervaren. Dit betekent niet alleen dat we groene ruimtes toegankelijker willen maken, maar dat we ook willen zorgen dat mensen er bewust van genieten.

De 3-30-300 + 3 km Regel: Wat houdt het in?

De oorspronkelijke 3-30-300 regel richt zich op het vergroten van de toegang tot groen in stedelijke gebieden:

3 bomen zichtbaar vanuit je woning,
30% boomdekking in je wijk, en
binnen 300 meter toegang tot een park of groen gebied.

Deze regels bevorderen het mentale en fysieke welzijn van stadsbewoners door hen toegang te geven tot de natuur. Maar het racen door de natuur – zoals hardlopen of fietsen – draagt misschien bij aan de fysieke gezondheid, maar doet weinig voor onze geest en zintuigen. Vandaar de noodzaak voor de 3 km regel: binnen een straal van 3 kilometer van je woning zou er een stiltezone moeten zijn waar je echt tot rust kunt komen. Denk hierbij aan natuurlijke plekken waar vertraging centraal staat, en waar mensen worden uitgenodigd om te genieten van een meer zintuiglijke beleving van de natuur.

Stille groene zones buiten de stad

In stedelijke gebieden wordt de natuur vaak ingericht voor snelle recreatie zoals hardlopen, fietsen of wandelen. Hoewel dit nuttig kan zijn, helpt het ons niet om echt in contact te komen met de natuur. De 3 km regel gaat verder door buiten de stad stille, natuurlijke zones te creëren die specifiek zijn bedoeld voor slow verblijf. Deze zones nodigen mensen uit om de natuur op een langzame, aandachtige manier te ervaren. Dit soort natuurbeleving kan alleen echt effectief zijn als mensen zich onderdompelen in hun omgeving zonder afleiding van sport, telefoons of andere stedelijke ruis.

De relatie tussen natuur en mentaal welzijn

Er is steeds meer bewijs dat natuur, wanneer het bewust en aandachtig wordt beleefd, bijdraagt aan mentaal welzijn. Recente studies in Nederland, onder andere door Wageningen University en de stroming rondom nature-based oplossingen, tonen aan dat natuurbeleving een positieve invloed heeft op psychische klachten zoals stress, depressie en angst. Daarnaast speelt de opkomst van de Groene GGZ een grote rol in deze ontwikkeling. Groene GGZ staat voor het inzetten van natuurgebaseerde therapieën, zoals bosbaden, om mensen met mentale klachten te helpen. Hiermee dragen we bij aan het verkorten van de wachtlijsten in de reguliere geestelijke gezondheidszorg.

Diverse natuurtherapieën, waaronder bosbaden, hebben bewezen stress te verminderen en een gevoel van kalmte en verbinding te creëren. De natuur biedt een omgeving waarin mensen hun zintuigen kunnen openstellen en waarin het mogelijk is om mentaal te herstellen. Dit is essentieel in een wereld waarin veel mensen lijden onder de druk van stedelijk leven.

Bosbadgidsen en de ‘indigenous way’

Als bosbadgidsen volgen we de ‘indigenous way’, waarin de natuur wordt gezien als een levend wezen, niet als een object voor menselijk gebruik. Met diep respect en dankbaarheid voor de vertalers van deze kennis, helpen we mensen in Europa opnieuw de waarde van de natuur te ontdekken. Dit gaat verder dan alleen recreatie: we begeleiden mensen om de natuur als partner te zien, waarmee ze in contact staan en van wie ze kunnen leren.

Door deze benadering hopen we de kloof tussen mens en natuur te helpen herstellen. Net zoals het slecht gaat met de natuur, gaat het ook met veel mensen niet goed. We kunnen elkaar ondersteunen, maar dit moet gebeuren met aandacht en respect.

Het belang van vertraging in de natuur

Sporten, telefoneren of podcasts luisteren in de natuur mag dan nuttig zijn voor het lichaam, het biedt niet dezelfde mentale voordelen als wanneer we bewust vertragen en de natuur zintuiglijk ervaren. Zoals je zelf opmerkt: “door de natuur racen is misschien goed tegen buikvet, maar doet weinig voor geest en zintuigen.”

Dit geldt ook voor mensen die beroepsmatig in de natuur werken, zoals boeren en boswachters. Hoewel zij veel tijd in de natuur doorbrengen, ervaren zij vaak niet dezelfde mentale voordelen omdat ze de natuur benaderen vanuit een economische of productiviteitsgerichte mindset. Ze missen daardoor de helende kracht van de natuur die voortkomt uit bewust vertragen en aandachtig aanwezig zijn.

Een uitnodiging tot stilte en beleving

De toevoeging van de 3 km regel aan de 3-30-300 richtlijn biedt een belangrijke uitbreiding op het concept van stedelijke vergroening. Stille, natuurlijke zones in de buurt van stedelijke gebieden kunnen mensen uitnodigen om op een diepere, meer betekenisvolle manier verbinding te maken met de natuur. Door steden niet alleen groener, maar ook rustiger te maken, en door specifieke plekken in te richten voor vertraging en beleving, kunnen we de mentale en fysieke voordelen van natuurbeleving maximaliseren.

De vraag is: lukt het om mensen te vertragen in de natuur? Het antwoord is ja, maar dit vereist bewuste inrichting en begeleiding. Als bosbadgidsen spelen we een cruciale rol in het creëren van routes en ervaringen die mensen helpen de natuur niet alleen te bezoeken, maar ook echt te beleven. Dat is waar de werkelijke kracht van natuur ligt: in de bewuste interactie met onze omgeving, waardoor we ons mentaal kunnen herstellen en opnieuw verbinding kunnen maken met wat essentieel is.